Поради тоа, дел од вработените размислуваат и за дополнително, приватно осигурување од невработеност. Ваквата полиса може да обезбеди дополнителен месечен приход, но има важни услови и ограничувања кои треба да се проверат пред склучување договор.
Колку исплаќа државата?
Во Германија, надоместокот за невработеност генерално се пресметува во висина од 60 проценти од основицата, додека лицата кои имаат деца можат да добиваат 67 проценти.
Сепак, овие проценти не се применуваат директно на последната нето-плата. При пресметката се поаѓа од претходната бруто-заработка, од која најпрво се одземаат даноците и одредени социјални придонеси, а потоа се применува соодветната стапка.
За лицата со повисоки примања, разликата може да биде уште поголема бидејќи при пресметувањето се зема предвид само приходот до законски утврдениот максимален износ.
Државниот надоместок исто така има ограничено времетраење. За лица помлади од 50 години, по правило, може да се исплаќа најмногу 12 месеци. За повозрасните невработени периодот може да биде подолг. Така, на пример, лице на 58 години кое ги исполнува условите може да има право на надоместок до 24 месеци.
Дополнителни до 2.000 евра преку приватна полиса
Приватното осигурување од невработеност функционира како дополнување на државниот надоместок. Наместо да ја заменува државната помош, полисата обезбедува однапред договорена сума што се исплаќа месечно.
На пазарот постојат полиси со можност за исплата од до 2.000 евра месечно, но конкретниот износ зависи од договорот, избраната тарифа и условите на осигурителната компанија.
На пример, ако некој по губењето на работата добива 2.100 евра државен надоместок, а претходно заработувал значително повеќе, приватното осигурување со договорен надоместок од 800 евра месечно би можело значително да го намали падот на приходите.
Сепак, пред да се одлучи за ваква полиса, важно е да се направи реална пресметка на месечните трошоци, постојните заштеди, приходите на другите членови на домаќинството и очекуваниот државен надоместок.
Внимавајте: полисата не покрива секое губење на работа
Една од најважните работи при изборот на приватно осигурување е внимателно да се прочитаат исклучоците.
Фактот што полисата се нарекува „осигурување од невработеност“ не значи дека компанијата ќе исплати надоместок во секоја ситуација.
Особено треба да се провери дали покритието важи доколку:
- вработениот сам даде отказ;
- добие отказ поради сопствено несоодветно однесување;
- му истече договорот на определено време;
- работниот однос биде прекинат со спогодба.
Некои договори имаат дополнителни ограничувања за отказ за време на пробниот период или во ситуации кога однапред е најавено намалување на бројот на вработени. Во одредени случаи, овие ситуации може воопшто да не бидат покриени.
Периодот на чекање може да биде пресуден
Важен детал е и периодот на чекање по склучувањето на полисата. Кај многу договори тој изнесува 90 дена. Ако лицето остане без работа во текот на тој период, осигурувањето може да не исплати надоместок.
Можно е да постои и дополнителен услов поврзан со самото времетраење на невработеноста. На пример, исплатата може да започне само доколку невработеноста трае подолго од 60 дена, по што надоместокот може да се пресмета и ретроактивно од првиот ден.
Затоа, две полиси со слична месечна премија не мора да бидат подеднакво поволни. Разликите во условите, периодот на чекање, исклучоците и максималната исплата можат значително да влијаат врз тоа колку навистина вреди полисата.
Кога е подобро да се штеди наместо да се плаќа осигурување?
Приватното осигурување првенствено е наменето да помогне лицето полесно да ги покрива трошоците доколку ненадејно остане без работа.
За некој кој има високи фиксни трошоци и нема доволно заштеди, дополнителниот месечен надоместок може да биде значајна финансиска поддршка. Од друга страна, лицата кои веќе имаат доволно средства за покривање на трошоците во период од неколку месеци можат да проценат дали им е поисплатливо самите да ја покриваат разликата.
Најдобар начин за проценка е да се направи едноставна пресметка: колкав би бил државниот надоместок, колку изнесуваат месечните трошоци и колку долго заштедите би можеле да ја покриваат разликата.
Важно е да се знае и дека осигурувањето од невработеност не е исто што и осигурувањето од инвалидитет или осигурувањето за време на боледување. Станува збор за различни видови ризици, со различни услови и правила.
И самовработените имаат можност за осигурување
Во Германија и самовработените лица, под одредени услови, можат доброволно да се приклучат кон законското осигурување во случај на невработеност.
Барањето, по правило, треба да се поднесе во рок од три месеци од започнувањето на самовработувањето.
Еден од условите е лицето во претходните 30 месеци да било задолжително осигурено најмалку 12 месеци или, непосредно пред започнувањето на самовработувањето, да имало право на надоместок за невработеност.
Стапката на придонес за осигурување во случај на невработеност изнесува 2,6 проценти, додека кај самовработените придонесот се пресметува врз основа на законски утврдена основица.
Кому најмногу му се исплати приватното осигурување?
Приватната полиса најмногу може да им користи на лицата кај кои губењето на работата би предизвикало сериозен удар врз семејниот буџет.
Пред склучување договор, особено треба да се проверат пет работи:
- Кои причини за отказ се покриени со полисата;
- Колкав е периодот на чекање по склучувањето;
- По колку време невработеност започнува исплатата;
- Колку долго може да се добива надоместокот;
- Кој е максималниот месечен износ што може да се исплаќа.
Својата улога ја имаат и личните финансиски резерви. Лице кое може да ги покрива трошоците со заштеди шест до 12 месеци се наоѓа во значително поинаква ситуација од домаќинство со високи кредити, кирија и други фиксни обврски.
Затоа, пред да се плати за приватно осигурување од невработеност, најважно е да се споредат неговите трошоци и услови со реалната финансиска потреба и сопствената можност за создавање резервен фонд.