Несигурни времиња, стара навика – Македонците повторно штедат во злато

Во златарниците низ земјава велат дека интересот последниве месеци значително се зголемил. Не станува збор само за класичен накит. Сè почесто се бараат инвестициски плочки и мали златни прачки, кои купувачите ги гледаат како форма на долгорочно штедење.

Продавачите забележуваат промена и во профилот на купувачите. Ако порано златото најчесто се купувало за свадби, подароци или семејни прослави, сега во продавниците влегуваат луѓе што доаѓаат со јасна намера да инвестираат. Прашањата се поинакви. Колку чини грам? Дали цената ќе расте? Колку е најдобро да се купи.

Во една од поголемите златарници во Скопје велат дека неколку пати неделно има купувачи кои бараат инвестициско злато. Понекогаш купуваат неколку грама, понекогаш и повеќе. За дел од нив тоа е начин да се заштедат пари без ризик од девалвација или нестабилност на валутите.

Познавачите на финансиските пазари велат дека ваквото однесување е типично во периоди на глобална неизвесност. Кога акциите осцилираат, инфлацијата расте, а геополитичките тензии се зголемуваат, инвеститорите традиционално се свртуваат кон златото.

Цената на благородниот метал на светските берзи последниве денови повторно се движи нагоре. Во моментот една унца злато се тргува за околу 4.370 до 4.390 евра, додека цената за грам 24-каратно злато достигнува приближно 140 евра.

Тоа претставува умерено дневно зголемување од околу 0,3 до 0,4 проценти во однос на претходниот ден. На прв поглед скромна промена, но во светот на благородните метали и таквите движења се следат внимателно.

Во доларска вредност, спот цената се движи околу 5.020 долари за унца. Пазарите засега покажуваат знаци на стабилизација по периодот на силни осцилации, но интересот за златото не опаѓа.

Финансиските аналитичари објаснуваат дека зад ваквите движења стојат повеќе фактори. Централните банки во многу земји продолжуваат да купуваат злато за да ги зајакнат девизните резерви, додека инвеститорите бараат сигурно засолниште за капиталот.

Покрај тоа, инфлацијата во голем дел од светот сè уште не е целосно стабилизирана. Кога куповната моќ на парите се намалува, златото често станува алтернатива за зачувување на вредноста.

Во Македонија ова не е нова појава. Постарите генерации добро се сеќаваат на периодите кога златниот накит бил практично семејна банка. Гривни, ланчиња, дукати. Се купувале кога има пари, се чувале за „црни денови“.

Сега, таа навика како да се враќа. Само во поинаква форма.

Наместо накит, дел од купувачите избираат мали инвестициски плочки од неколку грама. Лесно се чуваат, лесно се продаваат. А и чувството е поинакво кога штедиш во нешто што можеш буквално да го држиш во рака.

Продавачите велат дека многумина доаѓаат со едноставна логика. Банката носи мала камата, пазарите се непредвидливи, а златото… златото останува злато.

Не сите купуваат големи количини. Некој зема два или три грама. Други десет. Малку по малку, како што велат самите купувачи.

И можеби токму тоа најдобро ја објаснува новата стара навика.

Кога времињата стануваат неизвесни, луѓето повторно се враќаат кон она што го сметаат за најсигурно. А златото, барем засега, сè уште ја има таа репутација.

Извор: denar.mk