Потоа се туширате и одеднаш:
„Е тоа е! Тоа требаше да го направам!“
Или возите кон дома и конечно ви текнува решението за проблемот што цел ден ве мачел.
Или легнувате да спиете и токму тогаш мозокот решава да ви ја даде најдобрата идеја во денот.
Зошто?
Затоа што конечно престануваме да форсираме
Кога сме на работа, вниманието ни е постојано насочено кон нешто.
Мејл.
Состанок.
Задача.
Телефон.
Рок.
Некоја нова порака.
Кога ќе се тргнеме од сето тоа, мозокот конечно добива простор да поврзува работи што претходно не ги поврзувал.
Затоа туширањето, шетањето, возењето или едноставното гледање низ прозорец можат да бидат моменти во кои ни се појавуваат решенија.
Понекогаш најдобриот начин да решите проблем е да престанете да мислите на него
Звучи контрадикторно.
Но ако цел час гледате во ист документ и се обидувате да смислите добра реченица, можеби нема да ви помогне уште еден час пред истиот екран.
Направете пауза.
Станете.
Прошетајте.
Направете кафе.
Оставете го мозокот малку да се „исклучи“.
Можеби токму тогаш ќе ви текне.
И ова може да биде важно и за работодавачите
Постојаната зафатеност не значи автоматски продуктивност.
Човек може осум часа да биде пред компјутер и сепак да не ја заврши најважната задача.
Понекогаш кратката пауза не е губење време.
Таа е дел од работата.
Затоа, следниот пат кога некој ќе ве види како гледате низ прозорецот и ќе помисли дека не работите, можеби токму тогаш вашиот мозок ја завршува работата што не можел да ја заврши пред компјутер.
А ако најдобрата идеја ви дојде под туш…
само запишете ја веднаш.
Затоа што пет минути подоцна можеби повторно ќе исчезне.