Во Скопје под вода се нашле улицата „Илинденска“, градскиот плоштад, Градскиот парк, просторот околу стадионот и повеќе станбени населби. Дополнително, излевањето на реката Серава ги загрозило домовите долж улицата „Цветан Димов“. Неколку мостови биле оштетени, а делови од градот останале без електрична енергија.
Според историските податоци, во Скопје биле регистрирани четири жртви, урнати биле 1.050 куќи, а 4.445 граѓани останале без покрив над главата. Поплавени биле и бројни згради, инфраструктурни објекти и делови од водоводната и канализациската мрежа.
Непогодата ги погодила и Охрид, Струга, Ресен, Битола, Тетово, Велес, Кичево и други населени места. Во спасувањето и санирањето на последиците учествувале граѓани, војници, пожарникари и младински бригади од повеќе градови.
Само на 19 ноември во расчистувањето на скопските улици учествувале 3.830 младинци, а следниот ден биле ангажирани околу 5.000.
Поплавата од 1962 година останала запаметена како една од најтешките природни катастрофи во поновата историја на Македонија, но и како пример за солидарноста и заедништвото на граѓаните во справувањето со последиците.
