Американското здружение за главоболка (AHS) и Американската академија за неврологија (AAN) објавија ажурирани упатства кои ги обединуваат постарите методи на лекување со поновите терапии, меѓу кои и лековите насочени кон CGRP – пептид поврзан со генот на калцитонин.
Новите препораки се објавени во стручниот магазин „Headache“ и претставуваат ажурирање на упатствата од 2012 година.
Превенцијата не е само за луѓето со многу чести мигрени
Една од важните пораки во новите препораки е дека превентивното лекување не треба да се разгледува само кај луѓе кои имаат главоболка речиси секој ден.
Според упатствата, превентивна терапија може да се земе предвид кај лица кои имаат најмалку четири дена со мигрена месечно, како и кај оние кои имаат најмалку четири дена со умерена или силна главоболка во текот на месецот.
Терапијата може да биде опција и кога нападите се поретки, но значително го нарушуваат секојдневното функционирање – на пример, кога поради мигрената лицето не може нормално да работи или да ги извршува вообичаените активности.
Целта на превентивното лекување е да се намалат зачестеноста и тежината на нападите и нивното влијание врз квалитетот на живот.
Разлика меѓу епизодна и хронична мигрена
Новите упатства се однесуваат и на епизодната и на хроничната мигрена.
Кај епизодната мигрена, главоболките се јавуваат помалку од 15 дена во месецот.
За хронична мигрена се зборува кога главоболката е присутна најмалку 15 дена месечно, а најмалку осум од тие денови има карактеристики на мигрена.
Препораките се изработени врз основа на анализа на достапните научни истражувања, а за различните терапии е оценета и сигурноста на доказите за нивната ефикасност.
Денес постојат повеќе опции за превенција
Една од најголемите промени во споредба со претходните упатства е значително поголемиот избор на терапии.
Особено место имаат поновите третмани насочени кон CGRP, но во документот се опфатени и лекови кои се користат подолго време.
Неврологот д-р Ребека Ц. Бурч, една од авторките на препораките, посочува дека токму поголемиот број превентивни терапии им дава повеќе можности и на пациентите и на лекарите.
Доколку еден вид терапија не даде задоволителен резултат, може да се разгледа друга опција.
Некои лекови се развиени специјално за мигрена, додека други првично се користат за други здравствени состојби, но можат да имаат ефект и во превенцијата на мигренозните напади. Во оваа група спаѓаат, меѓу другото, и одредени антидепресиви.
Не постои една терапија што одговара на сите
Новите препораки ставаат силен акцент на индивидуалниот пристап.
При изборот на терапијата треба да се земе предвид колку мигрената го нарушува животот на пациентот, но и можните несакани ефекти, начинот на примена на лекот, неговата достапност, другите здравствени состојби и личните потреби и преференции на пациентот.
Различни се и начините на примена. Одредени превентивни лекови се земаат орално секој ден или секој втор ден, додека други терапии се даваат преку инјекција еднаш месечно или на секои три месеци.
Затоа изборот треба да биде резултат на разговор меѓу лекарот и пациентот, а не едно решение што автоматски се применува кај сите.
Терапијата треба редовно да се проценува
Со започнувањето на превентивната терапија процесот не завршува.
Упатствата препорачуваат редовно следење за да се утврди дали се намалиле бројот и интензитетот на мигрените, дали се појавиле несакани ефекти и дали пациентот полесно функционира во секојдневниот живот.
Ако лекот не го дава очекуваниот ефект или предизвикува проблеми, лекарот може да ја приспособи дозата или да предложи друг третман.
Според претседателот на Американското здружение за главоболка, д-р Метју С. Робинс, мигрената е една од најчестите причини поради кои пациентите бараат помош од невролог, а новите терапии во последните години значително ги прошириле можностите за нејзино лекување.
Новите упатства треба да им помогнат на лекарите и пациентите полесно да изберат превентивна терапија врз основа на научните докази и индивидуалните потреби.
Важно: препораката за „четири дена“ не значи дека секој што има четири мигрени месечно автоматски треба да започне терапија. Тоа е праг од кој може да се разгледа превентивно лекување во консултација со лекар.