Три години подоцна, економските последици од оваа одлука стануваат сè поизразени. Финска се соочува со раст на јавниот долг, повисок буџетски дефицит, поскапа енергија, инфлација и значително зголемени трошоци за одбраната.
Поради влошената фискална состојба, Европската Унија ја стави земјата под посебен надзор за прекумерен буџетски дефицит, а финската влада беше принудена да воведе строги мерки за штедење, кои опфаќаат намалување на јавните расходи и зголемување на даноците.
Особено силен удар претрпе трговијата со Русија. Пред војната, Русија беше еден од најважните трговски партнери на Финска, а годишната размена достигнуваше повеќе од 12 милијарди евра. По приклучувањето кон НАТО и затворањето на 1.300 километри долгата граница со Русија, трговските врски речиси целосно запреа.
Според достапните податоци, бројот на фински компании што извезувале во Русија се намалил од повеќе од 2.000 на само околу 100, додека трговската размена е намалена за повеќе од 93 проценти во споредба со периодот пред војната. Во пограничните региони, стотици компании престанале со работа, што дополнително влијаело врз локалната економија и вработеноста.
Географската положба отсекогаш ја определувала политиката на Финска. Низ историјата земјата се наоѓала меѓу интересите на Шведска и Русија, а по Втората светска војна избрала неутралност за да ја зачува својата независност. Токму од ова произлегол и поимот „финландизација“, кој означува политика на внимателно одржување односи со помоќен сосед.
Денес, Финска е дел од НАТО и западниот безбедносен систем, но истовремено плаќа висока економска цена поради прекинот на долгогодишните економски врски со Русија. Така, географската положба и историските околности повторно се покажуваат како фактори што силно влијаат врз економската и политичката иднина на земјата.